عروج ملکوتی مادربزرگ مهربانم سیده فاضله بانو حسینی را به مادر مهربانم و دیگران عزیزان تسلیت عرض می نمایم.

فراموش نکنیم همه از اوئیم و به سوی او باز می گردیم.

روابط عمومی شرکت نفت فلات قاره ایران به بهانه بیست و نهمین سالگرد تاسیس این شرکت در شرحی کوتاه به سه دهه مجاهدت و پایمردی کارکنان آن پرداخت.
تولید نفت در آبهای فلات قاره ایران و در ساحل شمالی خلیج فارس با حضور شرکت های نفتی اروپایی و آمریکایی و از اواخر دهه 1330 شمسی آغاز شد و تا پیروزی انقلاب اسلامی حضور شرکت های چندملیتی در عرصه تولید نفت از فلات قاره ایران مشهود و ملموس بود .
طی تمام این سالها , اگر چه شماری از کارکنان و متخصصان ایرانی توانستند دایره انحصارگرایی را شکسته و در برخی مناصب تخصصی عملیات تولید نفت در فلات قاره قرارگیرند اما بی تردید، رگ های حیاتی چرخه راهبری و نظارت بر تولید نفت در این منطقه همچنان در دست مدیران غیر ایرانی باقی ماند.
این وضع تا پیروزی انقلاب اسلامی و مدت کوتاه استقرار نهادهای انقلابی در ایران ادامه داشت تا اینکه شورای انقلاب که در واقع کار نهاد قانونگذاری موقت کشور را انجام می داد، در یکی از نخستین اقدامات خود کلیه قراردادهای تولید نفت مشارکتی ایران با شرکت ها و کنسرسیوم های خارجی را لغو و به تعبیری شرکای خارجی ایران در میادین نفتی را از این صنعت اخراج کرد .

تولید نفت در آبهای فلات قاره ایران هم از شمول این مصوبه به دور نماند ،در همان روزها یکی از دغدغه های مهم دلسوزان کشور تولید نفت در میادین دریایی پس از خروج شرکت های خارجی بود. این دغدغه بیشتر از آن روی بود که کار در حوزه دریا هم تخصص های بیشتر و هم فناوری مطلوب تری را در قیاس با تولید نفت در خشکی نیاز داشت و به گمان برخی این کلیدهای مهم خلع ید از شرکت های خارجی در عرصه فلات قاره ایران هنوز حاصل نشده بود.
با اجرای مصوبه شورای انقلاب و خروج شرکت های خارجی از صنعت نفت ایران ،برنامه ریزی برای کنترل ، راهبری و بهره برداری از ذخایر نفتی ایران در خلیج فارس به توجیه ضرورت و لزوم تاسیس شرکتی انجامید که رفع دغدغه از اینده ثروت نفتی و جایگاه و آبروی نفتی ایران در خلیج فارس به عملکرد آن بستگی داشت. شهریور ماه سال 1359 کمتر از یک ماه به هجوم تمام عیار رژیم بعثی عراق به کشورمان ،شرکت نفت فلات قاره ایران به عنوان متولی و مسئول تولید و بهره برداری از ذخایر نفتی ایران در خلیج فارس و دریای عمان و استمرار صادرات نفت از میادین دریایی، پای در عرصه حیات تاریخ صنعت نفت ایران نهاد.
این شرکت در واقع محصول برآمده از اندیشه و آرمان خودکفایی ملی برای اداره ثروت ملی و فرزند نوپای انقلاب اسلامی ایران محسوب می شود .این نهال نوپا اما در همان گام نخست با سنگین ترین حملات نظامی روبرو شد و نیروهای متجاوز عراق برخلاف همه قواعد و اصول بین المللی ،سکوی های تولید نفت در خلیج فارس را که محیط هایی کاملا غیرنظامی تلقی می شوند ،هدف بمباران‌های هوایی خود قرار دادند.
این شرایط حدود 8 سال ادامه داشت، علاوه بر این، در سالهای پایانی جنگ،موشک های موجود در ناوگان دریایی متجاوز ایالات متحده آمریکا هم به یاری هواپیماهای دورپرواز عراق آمد تا مظلومیت و ایثار پرسنل سکوهای نفتی فلات قاره ایران با حمله آمریکا به سکوهای نفتی سلمان، نصر، رشادت و.. رنگی دیگر به خود بگیرد.
به یادداشته باشیم ، اگرامروز تحلیل گران غربی و کارشناسان مسائل انرژی جهان در روایت‌ها و ارزیابی‌های خود شرکت نفت فلات قاره ایران را به عنوان سومین تولیدکننده بزرگ نفت دریایی در جهان می شناسند و اگر اعتراف می کنند که این شرکت تنها تولیدکننده نفت در منطقه است که از استخدام و به کارگیری نیروی انسانی با ملیت های دیگر بی نیاز است،این همه مزیت یک شبه و یکجا و حتی با طی مسیری عادی و مطابق روال پدید نیامده است.
مجموعه شرکت نفت فلات قاره ایران که این روزها بیست و نهمین سالگرد تاسیس خود را جشن می گیرد اگر امروز به فهرست بزرگان نفتی جهان وارد شده است در لهیب آتش ناعادلانه ترین جنگ تاریخ معاصر کارآزموده شد.
اینکه امروز کارنامه تولید نفت دریایی ایران برای هر ایرانی ،عامل عزت و مایه تفاخر است ریشه در همان اندیشه و ذهنیتی دارد که با ظهور انقلاب و گفتمان امام در سپهر اندیشه عمومی ایرانیان “باور به توانایی ملی” تعبیر شد و در عمل ، صیانت از ثروت ملی در خلیج فارس ،مصداق آن گشت.
واقعیت این است که برای بهتر سنجیدن و درست تر ارزیابی کردن آنچه در نفت فلات قاره ایران رخ داده ، خوب است تا فارغ از جداول خشک آماری و داده های اطلاعاتی ،” امروز” آنرا با در نظر گرفتن مسیر صعب و پررنج سی ساله آن داوری کنیم.
در آن صورت شاید گزاف نباشد اگر این شرکت را مصداق ” میوه شیرین انقلاب” و محصول سی سال مجاهدت و پایمردی بدانیم.

دفاع از نظام اسلامي به هر وسیله؟!!محمد مطهري
به جرأت مي‌توان گفت که قاطبه افراد غيرمغرضي که در سي سال گذشته با انقلاب قهر کرده‌اند، به دليل يک واژه سه حرفي بوده است: «ظلم». اين افراد، يا ظلمي بر خودشان رفته و فريادرسي نديده‌اند، و يا ظلمي آشکار در حق يک فرد ـ مانند آنچه در جريان بازجويي وحشتناک بر همسر سعيد امامي رفت ـ شاهد بوده‌اند، ولي هر چه به انتظار نشسته‌اند آب از آب تکان نخورده است. درد و سخن در اين زمينه بسيار است؛ تنها به ذکر چند نکته بسنده مي‌کنم.

1. دفاع از يک نظام اسلامي با توسل به شيوه‌هاي غيراسلامي و بلکه غيرانساني، همان قدر موفقيت آميز است که کسي بخواهد با شرابخواري از سنت نبوي پاسداري کند. برخي رفتارها مخصوصا با بازداشت شدگان وقايع اخير و خانواده هايشان گواهي مي‌دهد که گروهي پرنفوذ ـ که حفظ آبرويشان تضمين شده است ـ براي اينکه به خيال خودشان چشم فتنه را در بياورند مجاز به هر نوع ظلمي هستند حتي اگر چيزي از آبروي انقلاب و امام باقي نگذارند.

2. به نظر مي‌رسد که در کشور ما همه مسائل، جز يک مسأله، قابل چشم پوشي و يا اهمال است حتي آنجا که پاي يک حکم اسلامي و يا روحانيت در ميان باشد. آن استثنا آنجاست که مساله، نام «امنيتي» به خود بگيرد، به طوري که تقاضاي اجراي عدالت در مورد يک مساله امنيتي از سوي هر کس، مساوي است با همسو خوانده شدن با اسرائيل.

به همين دليل است که براي آزرده نشدن برادران اروپايي حکم قطع دست سارق (در شرايط خاص) که در قرآن هم آمده اجرا نمي‌شود و حتي در مورد اعدام شروران متجاوز به عنف به کودکان و نواميس مردم به خاطر اعتراض کشورهاي غربي کوتاهي صورت مي‌گيرد (چون اين مسائل «امنيتي» نيست و بنابراين مي‌توان کوتاه آمد)، اما در مورد مرگ افرادی چون زهرا بني يعقوب در زندان اگر تمام آبروي اسلام و نظام و انقلاب هم فدا شود مسأله‌اي نيست چون پاي دردانه‌هاي امنيتي در ميان است. باز از همين روست که فيلم «مارمولک» با اينکه شائبه به ملعبه درآمدن روحانيت را داشت از سوي کارشناسان امنيتي بي اشکال اعلام شد اما فيلم «به رنگ ارغوان» که در مورد يک مأمور امنيتي است به خاطر ممانعت آنان جواز نمايش نمي‌گيرد.

3. هنوز پس از سي سال معلوم نيست که وظيفه نخبگان و مردم در قبال ظلمهاي مشهود در نظام اسلامي چيست؟ من نمي‌دانم که چرا بايد درباره رابطه ميان جمهوريت و اسلاميت صدها کتاب و مقاله نوشته شود اما موضوع مهمي مانند وظيفه مسئولان، علما و مردم در قبال ظلمها در يک نظام اسلامي، مورد توجه قرار نگيرد؟ حضرت امام (ره) در وصيتنامه خويش در مورد ترويج فساد چنين هشدار دادند که «مردم به دستگاه‌هاي مربوطه رجوع کنند و اگر آنان کوتاهي نمودند، خودشان مکلف به جلوگيري هستند». البته به مخيله امام هم خطور نمي‌کرد که بتوان برخي افراد بازداشتي در جمهوري اسلامي را به بهانه شرايط امنيتي، بدون محاکمه مستقيما از اتاق بازجويي روانه قبرستان کرد و الاّ چه بسا امام در وصيت نامه خود راه حلهايي در اين مورد ارائه مي‌داد.

4. افراد بازداشت شده حتي اگر مرتد و منافق و محارب هم بودند نبايد با خانواده هايشان چنين رفتار مي‌شد. اين ديگر چه صيغه‌اي است که وقتي کسي بازداشت مي‌شود افراد خانواده اش بايد گاهي تا چند هفته سراسيمه در بيمارستانها و پزشکي قانوني سرگردان باشند و يا در اطراف زندانها تنها براي گرفتن کوچکترين اطلاعي از محل نگهداري آنان ضجه زده و التماس کنند و کسي پاسخگو نباشد و نهايتا منتظر تماس يک فرد ناشناس بمانند؟ (مگر آنکه قصدي در تکثير مخالفان نظام در ميان باشد).

در مقابل، وقتي گروهي از نمايندگان مجلس، در سايت خود از خانواده‌هاي بازداشت شدگان مي‌خواهند به آنان مراجعه کرده شايد بتوانند آنها را در پيداکردن عزيزانشان ياري کنند بلافاصله آن سايت فيلتر مي‌شود! آيا اين همان “آزادي تقريبا مطلق” در ايران است که چندي پيش رئيس جمهور در جواب خبرنگار خارجي از آن سخن مي‌گفت؟ داستان مکرر چگونگي رفتار با خانواده‌هاي جان باختگان و تعهدات اجباري هنگام تحويل جنازه از جمله اينکه «هيچ شکايتي نداريم»، خود حکايت جانسوز ديگري است.

5. عمل به قانون هم مثل خيلي چيزهاي ديگر جناحي شده است. خلاف قانون، فقط اين نيست که کانديدايي به حکم شوراي نگهبان تمکين نکند. نمي‌شود در اين مورد فرياد را به عرش رساند اما در قبال هرگونه رفتار غيرقانوني با مردم معترض ـ که با اندک محبتي مي‌توانستند قاطبه آنان را جذب کنند ـ سکوت کرد. چنانکه پيش از اين نيز گفته ام اگر نظام ما با برخي از آنچه تحت لواي «حفظ نظام» صورت مي‌گيرد سقوط نکند بسيار بعيد است که با عامل ديگري، حتي حمله نظامي از پا درآيد.

6. ميان «جمع کردن» يک بحران با «حل کردن» آن تفاوت بسيار است. اولي از کساني برمي آيد که به هر مساله تنها به ديد امنيتي مي‌نگرند و دومي کار افراد بصير و دلسوزي است که ديدي جامع به مسائل داشته و راه حلهاي امنيتي را آنهم بدون وقوع هيچ ظلمي آخرين گزينه مي‌دانند نه اولين گزينه. با ظلم مي‌توان يک مسأله را جمع کرد اما نمي‌توان آن را حل کرد. در يک نظام مردمي هميشه راه حل غير امنيتي مقدم و بسيار کارساز است.

روشن نيست افرادي که خود را «دشمن شناس» مي‌دانند چگونه درباره اين کارخانه‌هاي بزرگ ضد انقلاب سازي که حتي از به کام مرگ فرستادن فرزند يک مقام مسئول در بازداشتگاه هم ابايي ندارند، از رد پاي دشمن در بازداشتگاهها سخن به ميان نمي‌آورند؟ به راستي کساني که با فرزند يک مقام مسئول اين مي‌کنند با جوانان بي نام و نشان چه مي‌کنند؟

اين را هم بايد اضافه کرد که ما امروز «دشمن شناس» خودخوانده زياد داريم. عده‌اي توجه ندارند که به ويژه در هنگام بحران‌ها، دشمن‌شناسي تنها از معدود افراد بصير، عالم و متقي بر مي‌آيد و نبايد اجازه داد يکي با دسترسي به شنود، ديگري با خواندن چند بولتن محرمانه، سومي براي تسويه حساب‌هاي شخصي، چهارمي با تفسيرهاي سودجويانه تحليل‌هاي بيگانگان و پنجمي براي خودشيريني يا شهوت پست و مقام، خود را «دشمن شناس» جا بزنند.

اين به اصطلاح دشمن شناسان، که اخيرا آيت الله استادي گروهي از آنان را به نقد کشيد، به دليل قضاوت بر اساس جناح بازي ـ که به عقيده من نوعي شرک است ـ عملا بسياري از طرفداران واقعي انقلاب اسلامي، از مردم عادي گرفته تا ديگران را نه تنها از انقلاب که گاهي از اسلام هم بيزار کرده و مي‌کنند و در عمل ولو با نيت خير، خيانتي را انجام مي‌دهند که از هيچ دشمني بر نمي‌آيد.

7. کسي نمي‌تواند خود را پيرو ولايت فقيه بداند و در عين حال در مورد ظلمهايي که نهايتا کل نظام اسلامي را به نابودي خواهد کشاند بي تفاوت بماند، مگر آنکه پيامبر (ص) را ـ نعوذ بالله ـ دروغگو بپندارد. به فرموده پيامبر (ص)، ظلم يک حکومت را نابود مي‌کند و حتي کفر چنين اثري ندارد. بنابراين هر کس نسبت به رهبر انقلاب ارادت بيشتري دارد بايد نسبت به ظلم به مردم که در واقع، خطري است که رهبري و کل نظام را تهديد مي‌کند بيشتر فرياد بزند. کسي که در شرايط فعلي تنها دم از اطاعت از رهبري مي‌زند و در عين حال بر اين ظلم‌ها چشم مي‌بندد چاپلوس رهبري است نه مطيع و مريد او.

چه اتفاقي بايد بيفتد که قاطبه علما که خود نيز براي استقرار و دوام نظام زحمتها کشيده‌اند فارغ از جناح بنديها و دعواهاي انتخاباتي در مقابل اين ظلمها واکنش جدي نشان دهند؟ آيا براي مردم قابل قبول است که براي فوت يک عالم دست چندم ـ که البته تکريمشان واجب است ـ چندين اطلاعيه از سوي علما در کمتر از 24 ساعت صادر شود ولي براي مرگ چند جوان در بازداشتگاه‌هايي که هيچ کس مسؤوليت آن را نمي‌پذيرد سکوت پيشه شود؟ نقش روحانيت در نظام اسلامي تملق گويي نسبت به نظام نيست، بلکه همان طور که شهيد مطهري تاکيد داشت ـ و البته تا حد زيادي مغفول ماند ـ رويکردي نظارتي و منتقدانه با تکيه بر عدالت است.

در اينجا ذکر دو مطلب لازم است. اول آنکه آنچه گفته شد، نه به معناي ناديده گرفتن خدمات قاطبه دست اندرکاران امنيت کشور است که بدون توسل به ظلم، خدمات زيادي براي مردم انجام داده و مي‌دهند و نه به معناي عدم لزوم مجازات سنگين براي آشوبگران واقعي که بسيار هم اندک بوده‌اند. ديگر آنکه راه حلهايي از قبيل تشکيل چند کميته رسيدگي ـ که متاسفانه تا قبل از کشته شدن فرزند يکي از مسئولان صورت نگرفت ـ اگر قرار است نهايتا به تهيه چند گزارش «خيلي محرمانه» و ارسال آن براي مسئولان بينجامد، هيچ کمکي به باور مردم به مقابله جدي با اين فجايع نخواهد کرد و شايد تشکيل ندادنش مفيدتر باشد زيرا براي مردم اميد واهي ايجاد مي‌کند.

روشن است که مرحوم محسن روح الاميني تنها مقتول مظلوم نبود گر چه اکثر صداها تنها پس از مرگ او درآمد. ما به جز چند نام ديگر مانند سهراب و اشکان نشنيده‌ايم، اما آنچه مسلم است هر کس به ظلم کشته شده باشد در قيامت کبري با کفن خونين راه را بر مسببان و نيز سکوت کنندگاني مانند نويسنده خواهد بست. به سبب سياست خبري موجود، کسي نمي‌داند آيا مثلا آنچه در مورد افراد بي‌کسي مانند «ترانه موسوي» دهان به دهان مي‌گردد راست است؟ خانواده وي که ظاهرا در اطراف مسجد قبا دستگير شده به کجا بايد مراجعه کنند؟ متأسفانه سياست خبري رسانه ملي هر خبري را باورپذير کرده است.

آيا رسانه ملي در مورد آنچه بر او گذشته است خبر موثقي خواهد داد و در صورت اثبات جرم، مجرمين را معرفي خواهد کرد؟ اگر چنين باشد اميدي به عدم تکرار اينگونه فجايع هست اما به نظر مي‌رسد اين رسانه، فعلا موظف به رصد کردن ظلم در جهان به جز ايران است آنهم در مورد کشورهايي که با ايران مشکل سياسي دارند.

شربيني که توسط يک «شهروند» آلماني در يک کشور سکولار کشته شد و در بيش از 200 بخش خبري در کشورمان از او ياد شد بسيار مظلوم بود، اما آيا يک جوان ايراني که در يک اعتراض آرام خياباني دستگير شده و بعد جنازه اش در سانسور کامل خبري ـ آن هم در کشوري که خود را پرچمدار استقرار عدالت در جهان مي‌داند ـ از بازداشتگاه بيرون مي‌آيد صدها بار مظلومتر از شربيني نيست؟

اينکه بيگانگان در حوادث اخير دست داشتند يا نداشتند، نقشه قبلي يا انقلاب مخملي در کار بود يا نبود، نظام در خطر بود يا نبود، مسبب اوليه و ثانويه اين بود يا آن، اينها بر فرض صحت، هيچ‌کدام مجوز سر سوزني ظلم به کسي نمي‌شود. در اسلام رعايت عدالت نسبت به قاتل امير المؤمنين (ع) هم واجب است

محسن عباسپور فعال محیط زیست با اعلام این مطلب به خبرنگار مهر گفت: زمانی که در هر اکوسیستم مشکلی برای گونه های جانوری، پرنده ها و گیاهان به وجود آید حیات انسانی نیز دچار مشکلات جدید می شود چرا که زندگی انسان به طور مستقیم با طبیعیت در ارتباط  و متاثر از وضعیتهای به وجود آمده است.
عضو انجمن غیر دولتی هم اندیشان جوان با اشاره به زنگ خطر خشک شدن دریاچه پریشان برای اهالی روستاهای حاشیه دریاچه افزود: کشاورزی منطقه پریشان که نقش بسیار مهمی در اقتصاد منطقه و کشور دارد متاثر از وضعیت بی آبی و خشکی دریاچه است.

عباسپور تاکید کرد: متاسفانه در یکی دو سال اخیر با توجه به تمام هشدارهای محیط زیستی این مباحث از سوی مسئولان مختلف استان جدی گرفته نشد و خیلی ها حساسیتهای طبیعی دلسوزان و کارشناسان و متخصصان محیط زیست را در منطقه جدی نگرفتند و الان دریاچه پریشان به روزی افتاده که نباید می افتاد.

این فعال محیط زیست با انتقاد از مسببان اتفاقات سالهای اخیر در دریاچه پریشان اضافه کرد: دیگر حیات لاک پشت ها، پرندگان و ماهیان و … مطرح نیست .الان مسئله اصلی حیات انسانی است که در معرض خطر جدی قرار گرفته است. چند هزار نفر ساکن اطراف دریاچه پریشان به طور مستقیم و غیر مستقیم با دریاچه پریشان در ارتباط هستند و خاک خشکی دریاچه اولین بار به چشم ساکنان و جوامع محلی خواهد رفت.

محسن عباسپور عضو انجمن غیر دولتی هم اندیشان جوان، افت شدید وضعیت کشاورزی را مهمترین چالش ماههای آینده در پریشان دانست و عمده دلیل خشک شدن دریاچه را وجود چاههای متعدد و فقدان مدیریت منابع آبی عنوان کرد. با این حال این اظهارات که کاهش بارندگی در سالهای اخیر عامل خشکسالی دریاچه است را مورد انتقاد قرار داد و گفت: شدت بارندگی بی تاثیر در وضعیت پویای دریاچه نبوده اما سفره های آب زیر زمینی و چشمه های جاری از این سفره ها، مهمترین منابع تغذیه کننده دریاچه پریشان هستند که امروزه به دلیل برداشت بی رویه آب از طریق چاه ها خشک شده اند.

این فعال محیط زیست تنها چشمه باقی مانده از چشمه های تغذیه کننده دریاچه را چشمه” دنگ” نامید و افزود: تمام چشمه های دریاچه خشک شده اند و این چشمه  تنها چند متر مربع جلوتر از خود را نمناک می کند و به صورت جوی کوچکی درآمده است که در نیمه شمال غربی دریاچه واقع است. با این حال چند چشمه ها مورد هجوم راهسازان در مراحل راهسازی بوده است.

 از طرف دیگر معاون محیط طبیعی سازمان محیط زیست استان فارس کاهش 60 درصدی بارندگی در دو سال گذشته را دلیل اصلی کاهش آب دریاچه و سپس خشک شدن کامل دریاچه دانست و گفت: در دو سال گذشته به نسبت میانگین 30 ساله کمترین بارشها را داشته ایم و به نسبت اب دریاچه در فصلهای مختلف کاهش پیدا کرد با این حال تبخیر زیاد و گرمایش زمستان مزید بر علت شد تا دریاچه به خشکی کامل نزدیک شد.

حمید ظهرابی با رد این موضوع که چشمه ها تامین کننده اصلی منابع آبی دریاچه پریشان هستند تاکید کرد: از بهار 87 تا بهار 88 چاهها رشد چندانی نداشته اند و با اینکه 60 درصد کاهش بارندگی داشتیم اما باز دریاچه آب داشت. از طرف دیگر دریاچه سابقه خشک شدن دارد و در دهه 40 یکبار به همین شکل به طور کامل خشک شد در حالی که در ان سالها چاهی در اطراف دریاچه وجود نداشته است.

این کارشناس مسئول محیط زیست با تاکید بر اینکه به نظر کارشناسان و متخصصان محیط زیست احترام می گذاریم اما دلیل خشکی دریاچه را چاههای و راهسازی در مسیر چشمه ها نمی دانیم اضافه کرد: در تلاش هستیم کمیته بررسی اثرات برداشت آب از منابع آبی دریاچه را مورد بررسی قرار دهیم .

ظهرابی همچنین اظهار امیدواری کرد راهسازان از این فرصت برای راهسازی استفاده نمی کنند اما با خشک شدن دریاچه آسیبهای زیست محیطی مثل انتشار گرد و غبار در آسمان، افت سطح آبهای زیر زمینی و کاهش کیفیت کشاورزی در منطقه از پیامدهای خشک شدن دریاچه پریشان است.

از جنگ که برگشتم پیراهن خاکستریم را آویختم به دیوار خاطرات و به زندگی با مردمی سلام گفتم که عطر شناسنامه هایشان در مشام جانم بود و اسمم در میان اسمهایشان بالید و کم کم بزرگ شد .با گریه هایشان گریستم و با خنده هایشان خندیدم .

و امروز کنار من بودی و بی گناه سیلی خوردی از کسی که لباس خاکستری مرا پوشیده بود مقابل چشم حیرت زده ی من سیلی خوردی در بی پناهی و ناچاری وخدایی که تنها دوستت بود دید که بی گناه سیلی خوردی از حشره ای که در لباس من خزیده بود همان لباسی که من به دیوار خاطراتم آویخته بودم.

و آن لحظه اندیشیدم کاش پس از جنگ سوزانده بودمش تا تنپوش بلایی چنین نمی شد.

پسرم

به تن های تکیده ای که در لباس من سالهای پیش جنگیدند شک نکن . به قهرمانان قصه های من شک نکن . به رودخانه های خون آلود اروند و کارون شک نکن  به تن های مجروح تنگه ی چزابه شک نکن به بدنهای خاک آلود دشتهای مهران شک نکن  فقط  به حشره ای شک کن که در لباس من خزیده بود .

منبع : وبلاگ عبدالجبار کاکایی شاعر دفاع مقدس

36 سال پیش در پیمانی جهانی که برای حفاظت از تالاب های  با ارزش جهانی در ایران ( رامسر ) بسته شد،تصمیم گرفته شد که کشور ایران یکی از تالاب های با ارزش خود را به عنوان مرکز پژوهش جهانی تالاب ها تحت مدیریت ویژه بین المللی قرار دهد .

گروهی از کارشناسان ایرانی و  بین المللی که از وضعیت تالاب های ایران آگاه بودند  ،  پس از بررسی  از نظر تنوع پرندگان و زیبایی چشم انداز ها ، منطقه و ارژن و پریشان را برای این منظور انتخاب کردند .

ذخیره گاه زیستکره ارژن و پریشان  با مساحت 59279 هکتار در استان فارس و در  مختصات زیر قرار دارد :

شمال : 51 درجه و 51 دقیقه ( E  ) و 29 درجه و 44 دقیقه ( N )

جنوب : 51 درجه و 54 دقیقه ( E  ) و 29 درجه و 26 دقیقه ( N )

شرق : 52 درجه و 06دقیقه ( E  ) و 29 درجه و 30دقیقه ( N )

غرب  : 51 درجه و 43دقیقه ( E  ) و 29 درجه و 31دقیقه ( N )

تالاب پریشان با امتداد شرقی – غربی  و با مساحت 4300  هکتار در جنوب این منطقه و در شهرستان کازرون  قرار دارد .

ذخیره گاه زیستکره ارژن و پریشان در  35 سال پیش  در فهرست ذخیره گاه های زیستکره سازمان یونسکو  قرار گرفت ( در بیان ارزش بالقوه اکولوژکی  این منطقه همان بس که  در روزگاران گذشته این ذخیره گاه ،  زیستگاه”  شیر ایرانی”  بوده است که امروز نسل آن  منقرض شده است)  و یک سال بعد از آن نیز  دو تالاب مهم آن یعنی ارژن و پریشان در فهرست تالاب های بین المللی قرار گرفت  . تالاب های ارژن و پریشان با اختلاف ارتفاع 1000 متر از یکدیگر قرار گرفته و آب های شیرین  تا لب شور  دارند .

شاخص ها و ویژه گیهای اقلیمی و جغرافیایی منطقه ، تنوع زیستگاه های گیاهی و جانوری را بوجود آورده است که این منطقه را شایسته ثبت به عنوان ذخیره گاه  زیستکره کرده است .

ذخیره گاه های بیوسفری به عنوان نمونه های معرف اکوسیستم های عمده جهان و به منظور حفظ  تنوع اکولوژیکی در نظر گرفته می شوند .

ارتفاعات بلند با قلل مدور متشکل از سنگ های آهکی( تشکیلات آهکی آسماری )   و همچنین  کوه های کم ارتفاع بریده بریده و فرسایش یافته  متشکل از مارن های آهکی، گچی ، نمکی و ماسه ای  متعلق به ارتفاعات زاگرس و همچنین   دشت های سیلابی، دشت های دامنه ای و دشت های کارستی ( پولژه  Polje  )  که نمونه بارز آن دشت ارژن است ، ویژه گی برجسته فیزیو گرافی و توپو گرافی منطقه به شمار می آیند .

تا کنون بیش از 407 گونه گیاهی در این منطقه شناسائی شده است که از جمله می توان به: بلوط ایرانی Quercus Brantii Lindl.Var. Persica

بادام شیرازی Amygdalus glauca Browicz  (  انحصاری در ایران )

ارجَن( ارژن ) (Amygdalus Scoparia )  - این گونه از بادام کوهی معمولی کوچک تر است و دارای خار

تنگرس(بادام خار آلود ) lycioides  Amygdalus  ( انحصاری در ایران )

مُورد Myrtus communis  این گونه روزگاری تحت عنوان موردستان ها در اطراف پریشان بوده  ولی اکنون  نمودی ندارند مشابه جنگل های کنار

بَنه که  در زبان محلی به آن” کُلخُنگ “  و بَنِك هم می گویند Pistacia atlantica

کنار(سدر )    کازرونی  Ziziphus Lotus   این گونه روزگاری به شکل انبوه در اطراف تالاب پریشان بوده است که امروز بسیار کم شده است .

کیکم دشت ارژنی Acer monspessulanum l. subsp. Cinerascens

زالزالك (زالزالک زرد ) Crataegus

گز Tamarix stricta

زبان گنجشک Fraxinus

ارس JUNIPER  در ارتفا عات  بیش از 2000 متر  و بالاتر از جنگل های بلوط ( به شکل پراکنده )

انواع گون ها -داغداغان -گز – زبان گنجشک – آلاله آبی – بارهنگ – جگن و انواع گیاهان تالابی  نظیر آلاله آبزی –جگن -یال اسبی – لویی اشاره کرد

دریاچه  پریشان  از گونه های بسیاری از پرندگان آبزی  ( مهاجر و بومی ) نیز حمایت می کند .  تا  کنون بالغ بر 260 گونه پرنده در این منطقه شناسایی شده است . این تالاب در زمستا ن پذیرای  بیش از 20 هزار پرنده آبزی مهاجر است نظیر :

پلیکان پاخاکستری – پلیکان سفید – اردک مرمری – اردک سر سفید – اگرت بزرگ – اکراس سیاه – اردک بلوطی – فلامينگو- حواصیل شب – حواصیل ارغوانی – خروس کوی دم سفید – ماهی خورک ابلق- حواصیل زرد – گیلانشاه بال سفید – لک لک – کشیم -  بالابان – عقاب شاهی – عقاب تالابی – طاووسک – بحری – قرقی – کبک- چکاوک هد هدی – بلبل خرما  و …..

از دیگر جانوران نیز  می توان به  قوچ و میش- بز و پازن – آهو – خدنگ – خرس قهوه ای – گرگ – گراز – پلنگ – سگ آبی – تیر مار – مار جعفری – مار شاخدار ایرانی و ماهیان بومی نظیر ماهی دمبرک – سرخه ماهی و زردک  اشاره کرد .

بنا براین هر دو تالاب  ارژن و پریشان گونه های متنوع گیاهی و جانوری بسیاری را در حمایت خود دارند و در نتیجه حافظ تنوع اکولوژیکی و ژنتیکی منطقه هستند .

لازم به ذکر است که بخشی از آب تالاب پریشان بوسیله سیلآبهای  فصلی و ریز آبه ها  تامین می شود  اما بخش مهمی از آب تالاب از طریق چشمه هائی تامین می شود که در اطراف ( به ویژه سمت شمالی آن )  و یا زیر تالاب قرار دارند .

با وجود همه ارزش ها ی اشاره شده در منطقه  ، جنگل های باستانی بلوط ( دشت برم) در طول  دو سال گذشته ( 1386 و 1387) به دلیل عبور دادن جاده از میان این ذخیره گاه ،  تکه تکه شده و اکوسیستم یکپارچه آن برهم خورده است .

علاوه بر آن در یک سال هکتار ها نیزار منطقه یعنی اکوسیستمی که بسیاری از گیاهان و پرندگان و دیگر زیستمندان تالاب برای بقابه آن وابسته هستند، سوزانده شده و بستر چشمه های حیاتی آن تخریب شده است.

کانون دیده بانان زمین در سایت اینترنتی خود (سال 1386 ) در مطا لبی با عنوان ” و داع با ارژن پریشان-ارژن و پریشان  ذخیرگاه زیستکره با  دو  تالاب بین المللی در آستانه تخریب های بنیادی” و همچنین ” هجوم جاده سازان به تالاب بین المللی پریشان در ذخیره گاه زیستکره ” ارژن و پریشان” در روز های  عزاداری تاسوعا و عاشورا و دست اندازی به مهم ترین چشمه های حیاتی تامین کننده آب تالاب  در آستانه روز جهانی تالاب ها….ادامه “  در مورد تخریب های بنیادی در این ذخیره گاه زیستکره هشدار داده بود که این جاده ها دروازه ای به سوی تخریب های بیشتر در منطقه است.

متاسفانه این پیش بینی به واقعیتی  تلخ تبدیل شده است  و این  ذخیره گاه زیستکره در حال نابودی است .  در ژانویه 2009 بخش شمالی  تالاب پریشان به دلیل ساخت و ساز هایی چند  درست بر روی  بستر حیاتی چشمه های تامین کننده آب تالاب و در تکمیل   جاده جدید در خطر  جدی قرار گرفته است . به دنبال شروع ساخت جاده یاد شده   و مخالفت وسیع در سطح محلی و ملی برای متوقف کردن ادامه پروژه راه ، از جمله  جمع آوری حدود 500 امضاء توسط  تشکل های محلی ( امضا حامیان محیط­زیست در حمایت از تالاب پریشان - جهت ثبت امضا اینجا را کلیک نمایید ) و نیز حکم دادستان استان فارس برای  متوقف کردن راه و  همچنین حکم رئیس قوه قضاییه کشور برای تعقیب و مجازات متخلفان ، متاسفانه تاکنون نه تنها هیچ گونه طرح باز سازی در منطقه تخریب شده اعمال نشده است بلکه تخریب های بیشتری طراحی و اجرا شده است

متاسفانه اداره راه و ترابری و نیز یکی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی  همچنان در به پایان رساندن  جاده یاد شده، با وجود همه تخریب ها و تهدید های آن اصرار دارند و متاسفانه در هفته های گذشته نیز   این خبر منشر شده که در آغاز سال نو  ( 1388) تا کنون   بیش از  100 هکتار  دیگر از پوشش  زیستگاهی  حاشیه های امن تالاب   به همراه زیستمندان داخل آن  سوزانده شده اند(عمدی و اوباشانه )   که به نظر ما این اقدامات بخش دیگری از طرح های اجرایی تخریب  این تالاب بین المللی بوده است ضمن آنکه این نوع اقدامات در کشور ما  کم سابقه نیست نظیر  سوزاندن بخش هایی از جنگل های باستانی شمال برای ایجاد سند محکمه پسند برای تغییر کاربری های آتی . حیرت انگیز تر آنکه  بعد از این  آتش سوزی های عمدی خبر از کلنگ زنی اجرای دو طرح صنایع بسیار آلوده و سمی پتروشیمی بدون حتی ذره ای اندیشه در مورد تامین آب آن و کاهش حق آبه کشاورزی و زیستی مردم و آلوده سازی آبها در دو روستای ” آب کنارو” در یک کیلومتری دریاچه پریشان بوسیله وزارت نفت دولت نهم زده می شود و همچنین کلنگ دیگری در ” نودان”  درست  در کنار  تنها رودخانه بسیار مهم منطقه، یعنی رودخانه شاپور ودر منطقه جنگل های بلوط  زده می شود ( در روز 9اردیبهشت1388 )

این برنامه ها  بدون شک چشم انداز منطقه را از آنچه که هست  به دلیل محدودیت منابع آبی و افت آبهای زیر زمینی تیره تر می کند .

گویا اراده ای  فرا تر از حق  این نسل و نسل های آینده  کمر به نابودی کامل منطقه بسته است. آن هم در پس واژگان فریبنده “توسعه” و” اشتغال زایی” .  در زمان کلنگ زنی پترویشمی گفته شد که این کارخانه ها حدود 1900 نفر را (  که به یقین  همه آنها نیز ازاین  منطقه نخواهند بود مشابه عسلویه و دیگر نقاط کشور ) به کار مشغول خواهند کرد و این در حالی است که با احداث کارخانه پتروشیمی و در نتیجه نابودی کامل این زیستگاه مهم و سمی شدن خاک و آب کشارزان  و دیگر مشاغل جمعی مرتبط با آنها، نه تنها بیش از 10 هزار ذینفع این منطقه که در زمان پایان طرح رقم آن بیش از این خواهد بود ( تنها در محدوده همین دریاچه )، سلامت حیات و بستر زندگی خود را از دست می دهند، بلکه به عنوان آوارگان زیست محیطی سکونتگاه و معیشت های دیرینه خود را نیز از دست خواهند داد .

و شگفت آنکه این همه  در حالی انجام می گیرد که  “طرح ملی حفاظت از دریاچه پریشان”  با مشارکت صندوق تسهیلات ” جف GEF ” و با اعتبار  12 میلیون  دلار در حال اجرا است  ( 9 میلیارد دلار آن را جمهوری اسلامی تقبل کرده و 3 میلیون  دلار آن از سوی تسهیلات جهانی دفترعمران  ملل متحد تامین خواهد شد ) این طرح که اجرای آن از سال 1386 آغاز شده است و 7 سال  به طول می انجامد،   با توجه به پیامد های  چنین  طرح هایی  نه تنها به  اهداف مورد نظر دست نخواهد یافت بلکه  هزینه   بی معنا و پوچی را  از  بیت المال هدر داده است  !

در این رابطه یک سئوال  پیش می آید و آن اینکه نقش سازمان های بین المللی زیست محیطی نظیر کنوانسیون رامسر ، یونسکو و CBD    در حفظ این میراث های طبیعی جهانی و دیگر مناطق حساس و با ارزش در تهدید  چیست ؟

آیا وقت آن نرسیده است که سازمان های بین المللی زیست محیطی با توجه به گسترش  چنین مصیبت هایی در بسیاری از کشور ها و همچنین فجایع رو به گسترش زمین در مورد حفاظت از چنین اکوسیستم های محلی و منطقه ای که ارزش جهانی  دارند، تصمیم های موثر بین المللی اتخاذ کنند ؟

تالاب پریشان  و ذخیره گاه ارژن و پریشان ارزش حفاظتی و حمایتی بسیار والایی از نظر محلی ، منطقه ای ، ملی و جهانی را داراست  . آیا کنوانسیون رامسر که از کشور های زیادی تشکیل شده تنها وظیفه ثبت تالاب های با ارزش جهانی  و یا قرار دادن تالاب های در شرایط بحرانی، در لیست قرمز  را بر عهده دارد؟

چنین تالاب های با ارزش جهانی در هر نقطه این کره باید  مورد حمایت و حفاظت موثر جدی بین المللی قرار گیرند  و احیاء شوند

کانون دیده بانان زمین  در پایان در خواست حمایت جهانی برای حفظ ذخیره گاه ارژن و پریشان و به ویژه تالاب در خطر نابودی پریشان که در تهدید مستقیم و خطر ناک قرار گرفته را دارد !

متن به زبان انگلیسی : http://www.earthwatchers.org/parishan-en-1.htm

منبع : کانون دیده بانان زمین ایران      Iranian Earth Watchers Center

نوشته شده در محیط زیست ]]> http://oilyman.wordpress.com/2009/07/09/eearth-watchers-letter/feed/ 0 kimia1384 http://oilyman.wordpress.com/2009/07/07/%d9%82%d8%a7%d8%a8%d9%84-%d8%aa%d9%88%d8%ac%d9%87-%d9%85%d8%aa%d9%82%d8%a7%d8%b6%db%8c%d8%a7%d9%86-%d8%a7%d9%85%d8%b1%db%8c%d9%87-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%af%d8%b1-%d8%b4%d8%b1%da%a9%d8%aa-%d9%85/ http://oilyman.wordpress.com/2009/07/07/%d9%82%d8%a7%d8%a8%d9%84-%d8%aa%d9%88%d8%ac%d9%87-%d9%85%d8%aa%d9%82%d8%a7%d8%b6%db%8c%d8%a7%d9%86-%d8%a7%d9%85%d8%b1%db%8c%d9%87-%d9%86%d8%b8%d8%a7%d9%85-%d8%af%d8%b1-%d8%b4%d8%b1%da%a9%d8%aa-%d9%85/#comments Tue, 07 Jul 2009 07:02:22 +0000 سید غلامحسین امامی http://oilyman.wordpress.com/?p=132 ]]> با سلام

اطلاعیه زیر ممکن است برای تعدادی از دوستانی که فارغ التحصیل دانشگاه گردیده اند و متقاضی گذراندن دوره خدمت سربازی در وزارت نفت  می باشند مفید فایده قرار گیرد.

اطلاعیه :

قابل توجه متقاضیان امریه نظام

صرفا از فارغ التحصیلان دارای معدل 15 و بالاتر می توانند طبق برنامه ذیل جهت ثبت نام به وب سایت http://www.pm-hr.com مراجعه نمایند.

از پانزدهم تا بیستم اردبیهشت 88 فقط دارندگان برگ اعزام (سبز)  1388/8/1  ( ثبت نام پایان پذیرفته است)

از اول تا دهم تیرماه 88 فقط دارندگان برگ اعزام (سبز)   1388/10/1  ( ثبت نام پایان پذیرفته است)

از اول تا دهم شهریور 88 فقط دارندگان برگ اعزام (سبز) 1388/12/1

توجه : ثبت نام به منزله پذیرش قطعی نمی باشد.

رشته های مورد نیاز : مهندسی نفت-مهندسی شیمی-مهندسی برق ( به استثنای قدرت)- مهندسی مکانیک- مهندسی متالورژی – مهندسی مواد- مهندسی کامپیوتر-ایمنی صنعتی- میکروبیولوژی( فقط کارشناسی ارشد با معدل 17 و بالاتر جهت پژو هشگاه صنعت نفت برای متاهلین یا کسانی که معاف از رزم می باشند)

مدیریت کل امور آموزشی و نیروی انسانی

سیزدهم رجب ،زادروز میلاد با سعادت امام علی (ع)  ، مجسمه بی بدیل عدل و تقوا و روز پدر را به همه هموطنان عزیز بویژه پدران عزیز ایران زمین تبریک می گویم. به همین مناسبت ،  ترجمه نامه بسیار مهم ایشان به مالک اشتر نخعی از یاران باوفای ایشان  و حاکم مصر، حضورتان تقدیم می کنم. با نگاهی به بند بند این نامه می توان این نامه را به نوعی مانیفست  حکومتداری مولا علی (ع) دانست. باشد تا آنانی که داعیه راه و هدف مولا علی را دارند. این بیانات را نصب العین  زمامداری خویش قرار دهند.

به نام خداوند بخشنده مهربان

اين فرمانى است از بنده خدا، على امير مؤمنان به مالك اشتر پسر حارث، در عهدى كه با او مى‏گذارد، هنگامى كه وى را به حكومت مصر مى‏گمارد تا خراج آن را فراهم آرد، و پيكار كردن با دشمنان و سامان دادن كار مردم مصر و آباد كردن شهرهاى آن.

او را فرمان مى‏دهد به ترس از خدا و مقدم داشتن طاعت خدا بر ديگر كارها، و پيروى آنچه در كتاب خود فرمود، از واجب و سنتّها كه كسى جز با پيروى آن راه نيك‏بختى را نپيمود. و جز با نشناختن و ضايع ساختن آن بدبخت نبود، و اينكه خداى سبحان را يارى كند به دل و دست و زبان، چه او (جلّ إسمه) يارى هر كه او را يار باشد پذيرفته است و ارجمندى آن كس كه دين او را ارجمند سازد، به عهده گرفته.

و او را مى‏فرمايد تا نفس خود را از پيروى آرزوها بازدارد، و هنگام سركشيها به فرمانش آرد كه « همانا نفس به بدى وا مى‏دارد، جز كه خدا رحمت آرد.»

و مالك بدان كه من تو را به شهرهايى مى‏فرستم كه دستخوش دگرگونيها گرديده، گاه داد و گاهى ستم ديده، و مردم در كارهاى تو چنان مى‏نگرند كه تو در كارهاى واليان پيش از خود مى‏نگرى، و در باره تو آن مى‏گويند كه درباره آنان مى‏گويى، و نيكوكاران را به نام نيكى توان شناخت كه خدا از ايشان بر زبانهاى بندگانش جارى ساخت. پس نيكوترين اندوخته خود را كردار نيك بدان و هواى خويش را در اختيار گير، و بر نفس خود بخيل باش و زمام آن را در آنچه برايت روا نيست رها مگردان، كه بخل ورزيدن بر نفس، داد آن را دادن است در آنچه دوست دارد، يا ناخوش مى‏انگارد، و مهربانى بر رعيت را براى دل خود پوششى گردان و دوستى ورزيدن با آنان را و مهربانى كردن با همگان، و مباش همچون جانورى شكارى كه خوردنشان را غنيمت شمارى چه رعيّت دو دسته‏اند : دسته‏اى برادر دينى تواند، و دسته ديگر در آفرينش با تو همانند. گناهى از ايشان سر مى‏زند، يا علتهايى بر آنان عارض مى‏شود، يا خواسته و ناخواسته خطايى بر دستشان مى‏رود. به خطاشان منگر، و از گناهشان درگذر، چنانكه دوست دارى خدا بر تو ببخشايد و گناهت را عفو فرمايد، چه تو برتر آنانى، و آن كه بر تو ولايت دارد از تو برتر است، و خدا از آن كه تو را ولايت داد بالاتر، و او ساختن كارشان را از تو خواست و آنان را وسيلت آزمايش تو ساخت، و خود را آماده جنگ با خدا مكن كه كيفر او را نتوانى برتافت 4 و در بخشش و آمرزش از او بى‏نيازى نخواهى يافت، و بر بخشش پشيمان مشو و بر كيفر شادى مكن، و به خشمى كه توانى خود را از آن برهانى مشتاب، و مگو مرا گمارده‏اند و من مى‏فرمايم، و اطاعت امر را مى‏پايم 5. چه اين كار دل را سياه كند و دين را پژمرده و تباه و موجب زوال نعمت است و نزديكى بلا و آفت، و اگر قدرتى كه از آن برخوردارى، نخوتى در تو پديد آرد و خود را بزرگ بشمارى، بزرگى حكومت پروردگار را كه برتر از توست بنگر، كه چيست، و قدرتى را كه بر تو دارد و تو را بر خود آن قدرت نيست، كه چنين نگريستن سركشى تو را مى‏خواباند و تيزى تو را فرو مى‏نشاند و خرد رفته‏ات را به جاى باز مى‏گرداند.

بپرهيز كه در بزرگى فروختن، خدا را همنبرد خوانى و در كبريا و عظمت خود را همانند او دانى كه خدا هر سركشى را خوار مى‏سازد و هر خودبينى را بى مقدار.

داد خدا و مردم و خويشاوندان نزديكت را از خود بده، و آن كس را كه از رعيت خويش دوست مى‏دارى، كه اگر داد آنان را ندهى ستمكارى، و آن كه بر بندگان خدا ستم كند خدا را به جاى بندگانش دشمن او بود، و آن را كه خدا دشمن گيرد، دليل وى را نپذيرد و او با خدا سر جنگ دارد، تا آنگاه كه بازگردد و توبه آرد، و هيچ چيز چون بنياد ستم نهادن، نعمت خدا را دگرگون ندارد، و كيفر او را نزديك نيارد، كه خدا شنواى دعاى ستمديدگانست و در كمين ستمكاران.

و بايد از كارها آن را بيشتر دوست بدارى كه نه از حق بگذرد، و نه فروماند، و عدالت را فرا گيرتر بود و رعيت را دلپذيرتر، كه ناخشنودى همگان خشنودى نزديكان را بى‏اثر گرداند، و خشم نزديكان خشنودى همگان را زيانى نرساند، و به هنگام فراخى زندگانى، سنگينى بار نزديكان بر والى از همه افراد رعيت بيشتر است، و در روز گرفتارى يارى آنان از همه كمتر، و انصاف را از همه ناخوشتر دارند، و چون درخواست كنند فزونتر از ديگران ستهند و به هنگام عطا سپاس از همه كمتر گزارند، و چون به آنان ندهند ديرتر از همه عذر پذيرند و در سختى روزگار شكيبايى را از همه كمتر پيشه گيرند، و همانا آنان كه دين را پشتيبانند، و موجب انبوهى مسلمانان، و آماده پيكار با دشمنان، عامه مردمانند. پس بايد گرايش تو به آنان بود و ميلت به سوى ايشان.

و از رعيت آن را از خود دورتر دار و با او دشمن باش كه عيب مردم را بيشتر جويد، كه همه مردم را عيبهاست و والى از هركسى سزاوارتر به پوشيدن آنهاست. پس مبادا آنچه را بر تو نهان است آشكار گردانى و بايد، آن را كه برايت پيداست بپوشانى، و داورى در آنچه از تو نهان است با خداى جهان است. پس چندان كه توانى زشتى را بپوشان تا آن را كه دوست دارى بر رعيت پوشيده ماند، خدا بر تو بپوشاند. گره هر كينه را كه از مردم دارى بگشاى و رشته هر دشمنى را پاره نماى. خود را از آنچه برايت آشكار نيست ناآگاه گير و شتابان گفته سخن چين را مپذير، كه سخن چين نرد خيانت بازد هر چند خود را همانند خيرخواهان سازد.

و بخيل را در رأى زنى خود در مياور كه تو را از نيكوكارى باز گرداند، و از درويشى مى‏ترساند. و نه ترسو را تا در كارها سستت نمايد، و نه آزمند را تا حرص ستم را برايت بيارايد، كه بخل و ترس و آز سرشتهايى جدا جداست كه فراهم آورنده آنها بدگمانى به خداست. بدترين وزيران تو، كسى است كه پيش از تو وزير بدكاران بوده و آن كه در گناهان آنان شركت نموده. پس مبادا چنين كسان محرم تو باشند كه آنان ياوران گناهكارانند، و ستمكاران را كمك كار، و تو جانشينى بهتر از ايشان خواهى يافت كه در رأى و گذاردن كار چون آنان بود، و گناهان و كردار بد آنان را بر عهده ندارد. آن كه ستمكارى را در ستم يار نبوده، و گناهكارى را در گناهش مددكار. بار اينان بر تو سبكتر است، و يارى ايشان بهتر، و مهربانى‏شان بيشتر و دوستى‏شان با جز تو كمتر. پس اينان را خاص خلوت خود گير و در مجلسهايت بپذير، و آن كس را بر ديگران بگزين كه سخن تلخ حق را به تو بيشتر گويد، و در آنچه كنى يا گويى و خدا آن را از دوستانش ناپسند دارد كمتر يارى‏ات كند. و به پارسايان و راستگويان بپيوند، و آنان را چنان بپرور كه تو را فراوان نستايند، و با ستودن كار بيهوده‏اى كه نكرده‏اى خاطرت را شاد ننمايند، كه ستودن فراوان خود پسندى آرد، و به سركشى  وادارد.

و مبادا نكوكار و بد كردار در ديده‏ات برابر آيد، كه آن رغبت نكوكار را در نيكى كم كند، و بد كردار را به بدى وادار نمايد، و در باره هر يك از آنان آن را عهده‏دار باش كه او بر عهده خود گرفت، و بدان كه هيچ چيز گمان والى را به رعيت نيك نيارد، چون نيكيى كه در حق آنان كند و بارشان را سبك دارد، و ناخوش نشمردن از ايشان آنچه را كه حقى در آن ندارد بر آنان. پس رفتار تو چنان بايد، كه خوش گمانى رعيت برايت فراهم آيد، كه اين رنج دراز را از تو مى‏زدايد. و به خوش گمانى تو آن كس سزاوارتر كه از تو بدو نيكى رسيده و بدگمانى‏ات بدان بيشتر بايد كه از تو بدى ديده.

و آيين پسنديده‏اى را بر هم مريز كه بزرگان اين امّت بدان رفتار نموده‏اند، و مردم بدان وسيلت به هم پيوسته‏اند، و رعيّت با يكديگر سازش كرده‏اند، و آيينى را منه كه چيزى از سنتهاى نيك گذشته را زيان رساند، تا پاداش از آن نهنده سنّت باشد و گناه شكستن آن بر تو ماند.

و با دانشمندان فراوان گفتگو كن و با حكيمان فراوان سخن در ميان نه، در آنچه كار شهرهايت را استوار دارد و نظمى را كه مردم پيش از تو بر آن بوده‏اند برقرار.
و بدان كه رعيت را صنفهاست كه كار برخى جز به برخى ديگر راست نيايد، و به برخى از برخى ديگر بى‏نيازى نشايد. از آنان سپاهيان خدايند و دبيران كه در نوشتن نامه‏هاى عمومى و يا محرمانه انجام وظيفه نمايند. و از آنها داوران‏اند كه كار به عدالت دارند و عاملانند كه كار خود به انصاف و مدارا رانند، و از آنان أهل جزيه و خراج‌اند، از ذميّان و مسلمانان. و بازرگانانند و صنعتگران و طبقه فرودين از حاجتمندان و درويشان. و خدا نصيب هر دسته را معين داشته و ميزان واجب آن را در كتاب خود يا سنّت پيامبرش (ص) نگاشته، كه پيمانى از جانب خداست و نگهدارى شده نزد ماست.

پس سپاهيان به فرمان خدا رعيت را دژهاى استوارند، و واليان را زينت و وقار. دين به آنان ارجمندست، و راه‏ها بى گزند، و كار رعيت جز به سپاهيان قرار نگيرد، و كار سپاهيان جز با خراجى كه خدا براى آنان معين فرموده درستى نپذيرد. تا بدان در جهاد با دشمن خود نيرومند شوند و كار خود را بدان سامان دهند. و آنان را از خراج آن اندازه بايد كه نيازمنديشان را كفايت نمايد. و اين دو دسته رعيت و سپاهيان بر پاى نماند جز با سومين دسته از مردمان كه قاضيانند و عاملان و نويسندگان ديوان، كه كار عقدها را استوار مى‏كنند و آنچه سود مسلمانان است فراهم مى‏آورند، و در كارهاى خصوصى و عمومى مورد اعتمادند.

و كار اين جمله استوار نشود جز با بازرگانان و صنعتگران كه فراهم مى‏شوند و با سودى كه به دست مى‏آرند، بازارها را بر پاى مى‏دارند. و كار مردم را كفايت مى‏كنند، در آنچه ديگران مانند آن نتوانند. سپس طبقه فرودينند از نيازمندان و درويشان كه سزاوار است بخشيدن به آنان، و يارى كردن ايشان.

و براى هر يك از آنان نزد خدا از غنيمت گشايشى است، و هر يك را بر والى حقى، چندانكه كارشان را سامان دهد، و والى چنانكه بايد از عهده آنچه خدا بر او واجب كرده بر نيايد، جز با كوشش و از خدا يارى جستن و خود را براى اجراى حق آماده نمودن، و شكيبايى در انجام كار، بر او آسان باشد يا دشوار. پس از سپاهيان خود كسى را بگمار كه خيرخواهى وى براى خدا و رسول او و امام خود بيشتر دانى و دامن او را پاكتر و بردبارى‏اش برتر، كه دير به خشم آيد و زود به پذيرفتن پوزش گرايد، و بر ناتوانان رحمت آرد، و با قويدستان برآيد، و آن كس كه درشتى او را بر نيانگيزاند، و ناتوانى وى را بر جاى ننشاند، و از آنان كه گوهرى نيك دارند و از خاندانى پارسايند، و از سابقتى نيكو برخوردار. پس دليران و رزم‏آوران و بخشندگان و جوانمردان، كه اينان بزرگوارى را در خود فراهم كرده‏اند و نيكوييها را گردآورده. پس در كارهاى آنان چنان بينديش كه پدر و مادر در باره فرزند خويش، و مبادا آنچه آنان را بدان نيرومند مى‏كنى در ديده‏ات بزرگ نمايد، و نيكويى‏ات در باره ايشان هر چند اندك باشد خرد نيايد، كه آن نيكى آنان را به خيرخواهى تو خواند و گمانشان را در باره‏ات نيكو گرداند، و رسيدگى به كارهاى خرد آنان را به اعتماد وارسى كارهاى بزرگ وامگذار، كه اندك لطف تو را جايى است و از آن سود برگيرند، و بسيار آن را جايى كه از آن بى‏نياز نبوند.

و بايد گزيده‏ترين سران سپاه نزد تو آن بود كه با سپاهيان يار باشد و آنان را كمك‏كار، و از آنچه دارد بر آنان ببخشايد چندانكه خود و كسانشان را كه به جاى نهاده‏اند شايد، تا عزم همگى شان در جهاد با دشمن فراهم آيد. چه مهربانى تو به آنان دلهاشان را بر تو مهربان نمايد. و آنچه بيشتر ديده واليان بدان روشن است، برقرارى عدالت در شهرها و ميان رعيت دوستى پديد شدن است، و دوستى آنان آشكارا نگردد جز آنگاه كه دل ايشان بى گزند شود، و خيرخواهى شان راست نيايد جز كه با واليان يكدل و مهربان باشند و دوام حكومت آنان را سنگين نشمارند، و گفتگو از دير ماندن آنان را بر سر كار، واگذارند. پس اميدشان را برآر، و ستودنشان را به نيكى پيوسته دار، و رنج كسانى را كه كوششى كرده‏اند بر زبان آر، كه فراوان كار نيكوى آنان را ياد كردن، دلير را بر انگيزاند، و ترسان بد دل را به كوشش مايل گرداند، إن شاء اللّه، نيز مقدار رنج هر يك را در نظر دار و رنج يكى را به حساب ديگرى مگذار، و در پاداش او به اندازه رنجى كه ديده و زحمتى كه كشيده تقصير ميار، و مبادا بزرگى كسى موجب شود كه رنج اندك او را بزرگ شمارى و فرودى رتبه مردى سبب شود، كوشش سترگ وى را خوار به حساب آرى.
و آنجا كه كار بر تو گران شود و دشوار و حقيقت كارها نا آشكار، بخدا و رسولش باز آر، چه خداى تعالى مردمى را كه دوستدار راهنمايى‏شان بوده گفته است «اى كسانى كه ايمان آورديد خدا و رسول و خداوندان امر خويش را فرمان بريد پس اگر در چيزى با يكديگر خصومت ورزيديد، آنرا به خدا و رسول بازگردانيد» و بازگرداندن به خدا گرفتن محكم كتاب او قرآنست. و بازگرداندن به رسول گرفتن سنت جامع اوست كه پذيرفته همگانست. و براى داورى ميان مردم از رعيت خود آنرا گزين كه نزد تو برترين است. آنكه كارها بر او دشوار نگردد و ستيز خصمان وى را به لجاجت نكشاند، و در خطا پايدار نبود، و چون حق را شناخت در بازگشت بدان در نماند. و نفس او به طمع ننگرد، و تا رسيدن به حق، به اندك شناخت بسنده نكند، و در شبهت‏ها درنگش از همه بيش باشد و حجت را بيش از همه به كار برد، و از آمد شد صاحبان دعوى كمتر به ستوه آيد و در آشكار گشتن كارها شكيباتر بود و چون حكم روشن باشد در داورى قاطع‏تر. آنكس كه ستايش فراوان وى را به خودبينى نكشاند و خوش آمد گوئى او را بر نيانگيزاند،

و اينان اندك‏اند. پس داورى چنين كس را فراوان تيمار دار و در بخشش بدو گشاده دستى به كار آر چندانكه نياز وى به مردمان كم افتد، و رتبت او را نزد خود چندان بالا بر كه از نزديكانت كسى در باره وى طمع نكند، و از گزند مردمان نزد تو ايمن ماند. در اين باره نيك بنگر كه اين دين در دست بدكاران گرفتار بود، در آن، كار از روى هوس مى‏راندند و به نام دين دنيا را مى‏خوردند.

سپس در كار عاملان خود بينديش، و پس آزمودن به كارشان بگمار، و به ميل خود و بى مشورت ديگران به كارى مخصوصشان مدار، كه به هواى خود رفتن و براى ديگران ننگريستن، ستمگرى بود و خيانت، و عاملانى اين چنين را در ميان كسانى جو كه تجربت دارند و حيا، از خاندانهاى پارسا كه در مسلمانى قدمى پيشتر دارند، و دلبستگى بيشتر اخلاق آنان گراميتر است و آبروشان محفوظتر و طمعشان كمتر، و عاقبت نگرى‏شان فزونتر. پس روزى اينان را فراخ دار كه فراخى روزى نيروشان دهد تا در پى اصلاح خود برآيند، و بينيازيشان بود، تا دست به مالى كه در اختيار دارند نگشايند، و حجتى بود بر آنان اگر فرمانت را نپذيرفتند، يا در امانتت خيانت ورزيدند. پس بر كارهاى آنان مراقبت دار، و جاسوسى راستگو و وفا پيشه بر ايشان بگمار كه مراقبت نهانى تو در كارهاشان، وادار كننده آنهاست به رعايت امانت، و مهربانى بر رعيت، و خود را از كاركنانت واپاى اگر يكى از آنان دست به خيانتى گشود، و گزارش جاسوسان تو بر آن خيانت همداستان بود، بدين گواه بسنده كن، و كيفر او را با تنبيه بدنى بدو برسان و آنچه بدست آورده بستان. سپس او را خوار بدار، و خيانتكار شمار و طوق بدنامى را در گردنش در آر.

و در كار خراج چنان بنگر كه اصلاح خراج دهندگان در آن است، چه صلاح خراج و خراج دهندگان به صلاح ديگران است، و كار ديگران سامان نگيرد تا كار خراج دهندگان سامان نپذيرد، كه مردمان همگان، هزينه خوار خراجند و خراج دهندگان، و بايد نگريستنت به آبادانى زمين بيشتر از ستدن خراج بود، كه ستدن خراج جز با آبادانى ميسّر نشود، و آن كه خراج خواهد و به آبادانى نپردازد، شهرها را ويران كند و بندگان را هلاك سازد، و كارش جز اندكى راست نيايد، و اگر از سنگينى ماليات شكايت كردند، يا از آفتى كه به كشت رسيده، يا آبى كه از كشتهاشان بريده، يا باران بدانها نباريده يا بذر زمين بر اثر غرق شدن يا بى آبى تباه گرديده، بار آنان را سبك گردان چندانكه مى‏دانى كارشان سامان پذيرد بدان. و آنچه بدان بار آنان را سبك گردانى بر تو گران نيايد، چه آن اندوخته‏اى بود كه به تو بازش دهند، با آبادانى كه در شهرهايت كنند و آرايشى كه به ولايتها دهند، نيز ستايش آنان را به خود كشانده‏اى و شادمانى كه عدالت را ميانشان گسترانده‏اى، حالى كه تكيه بر فزونى قوت آنان خواهى داشت بدانچه نزدشان اندوخته‏اى : از آسايشى كه برايشان اندوخته‏اى و اطمينانشان كه با عدالت خود بدست آورده و مدارايى كه كرده‏اى و بسا كه در آينده كارى پديد آيد كه چون آن را به عهده آنان گذارى با خاطر خوش بپذيرند و خرده نگيرند، كه چون شهرها آبادان بود، هرچه بر عهده مردم آن نهى برد، و زمين جز با تنگدستى ساكنان آن ويران نشود. مردم شهرها هنگامى تنگدست گردند كه واليان روى به گردآوردن مال آرند و از ماندن خود بر سر كار اطمينان ندارند، و از آنچه مايه عبرت است كمتر سود بردارند.
پس در باره كاتبان خود بنگر، و بهترينشان را بر سر كار بياور، و نامه‏هايى را كه در آن تدبيرها و رازهايت نهان است، از ميان جمع كاتبان به كسى مخصوص دار كه صالحتر از ديگران است. كسى كه مكرمت در حق وى او را به طغيان نكشاند و بر تو دلير نگرداند آنسانكه در جمع حاضران مخالفتت تواند، و غفلتش سبب نشود كه در رساندن نامه‏هاى عاملانت به تو و نوشتن پاسخ درست آنها از تو به آنان سهل انگارى كند، و در آنچه براى تو مى‏گيرد و آنچه از جانب تو مى‏دهد فروگذارى. و پيمانى را كه به سود تو بسته سست نگرداند، و در به هم زدن پيمانى كه به زيان توست در نماند و قدر خود را در كارها بداند، چه آن كه قدر خود را نداند در شناختن قدر جز خود نادانتر بود و درماند. و در گزيدن اين كاتبان تنها به فراست و اطمينان، و خوش گمانى خود اعتماد مكن كه مردم براى جلب نظر واليان به آراستن ظاهر مى‏پردازند، و خوش خدمتى را پيشه مى‏سازند. اما در پس آن، نه خيرخواهى است و نه از امانت نشان. ليكن آنان را بيازماى به خدمتى كه براى واليان نيكوكار پيش از تو عهده‏دار بوده‏اند، و بر آن كس اعتماد كن كه ميان همگان اثرى نيكو نهاده، و به امانت از همه شناخته‏تر است و امتحان خود را داده كه اين نشانه خيرخواهى تو براى دين خداست و براى كسى كه كار او بر عهده شماست. و بر سر هر يك از كارهايت مهترى از آنان بگمار كه نه بزرگى كار او را ناتوان سازد، و نه بسيارى آن وى را پريشان، و هر عيب كه در كاتبان توست و تو از آن غافل شوى به عهده تو ماند. ديگر اينكه نيكى به بازرگانان و صنعتگران را بر خود بپذير، و سفارش كردن به نيكويى در باره آنان را به عهده گير، چه كسى كه برجاى بود و چه آن كه با مال خود از اين سو بدان سو رود، و با دسترنج خود كسب كند، كه آنان مايه‏هاى منفعتند و پديدآورندگان وسيلتهاى آسايش و راحت. و آورنده آن از جاهاى دور دست و دشوار، در بيابان و دريا و دشت و كوهسار. جايى كه مردمان در آنجا گرد نيايند و در رفتن بدان جا دليرى ننمايند. اين بازرگانان مردمى آرامند و نمى‏ستيزند، و آشتى جويند و فتنه‏اى نمى‏انگيزند.

به كار آنان بنگر، چه در آنجا باشند كه خود به سر مى‏برى و يا در شهرهاى ديگر. و با اين همه بدان كه ميان بازرگانان بسيار كسانند كه معاملتى بد دارند، بخيلند و در پى احتكارند. سود خود را مى‏كوشند و كالا را به هر بها كه خواهند مى‏فروشند، و اين سود جويى و گرانفروشى زيانى است براى همگان، و عيب است بر واليان. پس بايدت از احتكار منع نمود كه رسول خدا (ص) از آن منع فرمود. و بايد خريد و فروش آسان صورت پذيرد و با ميزان عدل انجام گيرد. با نرخهاى رايج بازار نه به زيان فروشنده و نه خريدار. و آن كه پس از منع تو دست به احتكار زند او را كيفر ده و عبرت ديگران گردان، و در كيفر او اسراف مكن.

سپس خدا را خدا را در طبقه فرودين از مردم، آنان كه راه چاره ندانند و از درويشان و نيازمندان و بينوايان و از بيمارى بر جاى ماندگانند، كه در اين طبقه مستمندى است خواهنده، و مستحق عطايى است به روى خود نياورنده. و براى خدا حقى از خود را كه به آنان اختصاص داده، و نگهبانى آن را به عهده‏ات نهاده پاس دار، و بخشى از بيت المال و بخشى از غله‏هاى زمينهاى خالصه را در هر شهر به آنان واگذار، كه دور دست‏ترين آنان را همان بايد كه براى نزديكان است، و آنچه بر عهده تو نهاده‏اند، رعايت حق ايشان است. پس مبادا فرور رفتن در نعمت، از پرداختن به آنان بازت دارد كه ضايع گذاردنت كارى خرد را به خاطر استوار كردن كارى بزرگ و مهم، عذرى برايت نيارد. پس، از رسيدگى به كارشان دريغ مدار و روى ترش بدانان ميار، و به كارهاى كسى كه به تو دسترسى ندارد بنگر آنان كه در ديده‏ها خوارند و مردم خردشان مى‏شمارند، و كسى را كه بدو اعتماد دارى براى تفقد حال آن جماعت بگذار كه از خدا ترسان باشد و از فروتنان، تا در خواستهاى آنان را به تو رساند.
و با آنان چنان رفتار كن كه چون خدا را ديدى جاى عذرت بماند، كه اين گروه از ميان مردمان به انصاف نيازمندترند از ديگران، و در گزارد حقّ همگان تو را چنان بايد كه عذرت در پيشگاه خدا پذيرفته‏آيد. يتيمان را عهده‏دار باش و كهنسالانى را كه چاره‏اى ندارند و دست سؤال پيش نمى‏آرند،

و اين كار بر واليان گرانبار است و گزاردن حق همه جا دشوار، و بود كه خدا آن را سبك گرداند بر مردمى كه عاقبت جويند و خود را به شكيبايى وا مى‏دارند، و به وعده راست خدا در باره خويش اطمينان دارند.

و بخشى از وقت خود را خاص كسانى كن كه به تو نياز دارند. خود را براى كار آنان فارغ دار و در مجلسى عمومى بنشين تا در آن فروتنى كنى خدايى را كه تو را آفريد. و سپاهيان و يارانت را كه نگهبانانند يا تو را پاسبانانند، از آنان بازدار، تا سخنگوى آن مردم با تو گفتگو كند بى درماندگى در گفتار كه من از رسول خدا (ص) بارها شنيدم كه مى‏فرمود : « هرگز امتى را پاك از گناه نخوانند كه در آن امت بى آنكه بترسند و در گفتار درمانند، حق ناتوان را از توانا نستانند » و درشتى كردن و درست سخن نگفتن آنان را بر خود هموار كن و تنگخويى بر آنان و خود بزرگ بينى را از خود بران، تا خدا بدين كار درهاى رحمت خود را بر روى تو بگشايد و تو را پاداش فرمانبرى عطا فرمايد، و آنچه مى‏بخشى چنان بخش كه بر تو گوارا افتد و آنچه باز مى‏دارى با مهربانى و پوزشخواهى همراه بود. نيز بر عهده تو كارهاست كه خود بايد آن را انجام دهى، از آن جمله پاسخ گفتن عاملان توست آنجا كه كاتبانت درمانند، و رساندن آن را در نامه نتوانند. ديگر نياز مردم را بر آوردن در همان روز كه به تو عرضه دارند و يارانت در انجام تقاضاى آنان گرانى كنند و عذرى آرند. و كار هر روز را در همان روز بران، كه هر روز را كارى است مخصوص بدان، و براى آنچه ميان تو و خداست نيكوترين اوقات و بهترين ساعات را بگذار هرچند همه كارها در همه وقت براى خداست، اگر نيت درست باشد و رعيت را از آن آسايش بود.

و بايد گزارد واجباتى كه خاص خداست و در پى اداى آنى از آن جمله بود كه دينت را براى آن خالص مى‏گردانى. پس در بخشى از شب و روز تن خود را خاص پرستش خدا گردان و آنچه را به خدا نزديكت كند به درستى به انجام رسان، بى هيچ كاهش و نقصان، هر چند تو را دشوار آيد و تنت بفرسايد. و چون با مردمان نمازگزارى چنان گزار كه نه آنان را برمانى و نه نماز را ضايع گردانى، چه ميان مردم كسى بود كه بيمار است يا حاجتى دارد و گرفتارست. من از رسول خدا (ص) آنگاه كه مرا به يمن فرستاد پرسيدم با مردم چگونه نماز گزارم؟ فرمود : « در حد توانايى ناتوانان آنان بگزار و بر مؤمنان رحمت آر. » و پس از اين همه، فراوان خود را از رعيت خويش پنهان مكن كه پنهان شدن واليان از رعيت نمونه‏اى است از تنگخوئى و كم اطلاعى در كارها، و نهان شدن از رعيت، واليان را از دانستن آنچه بر آنان پوشيده است باز دارد، پس كار بزرگ نزد آنان خرد به شمار آيد، و كار خرد بزرگ نمايد، زيبا زشت شود و زشت زيبا، و باطل به لباس حق در آيد. و همانا والى انسانى است كه آنچه را مردم از او پوشيده دارند نداند، و حق را نشانه‏اى نبود، تا بدان راست از دروغ شناخته شود، و تو به هر حال يكى از دو كس خواهى بود : يا مردى كه نفس او در اجراى حق سخاوتمند است، پس چرا خود را بپوشانى و حق واجبى را كه بر عهده توست نرسانى؟ يا كار نيكى را نكنى كه كردن آن توانى؟ يا به بازداشتن حق گرفتارى، در اين صورت مردمان به زودى خود را از درخواست از تو بازدارند چه از بخشش تو نوميدند و چاره ندارند با اينكه بيشتر نيازمندى مردمان بر تو رنجى ندارد، چرا كه شكايت از ستم است و عدالت خواستن يا در معاملتى انصاف جستن.

نيز والى را نزديكان است و خويشاوندان كه خوى برترى جستن دارند و گردن‏فرازى كردن و در معاملت انصاف را كمتر به كار بستن. ريشه ستم اينان را با بريدن اسباب آن برآر و به هيچ يك از اطرافيان و خويشاوندانت زمينى را به بخشش وامگذار، و مبادا در تو طمع كنند با بستن پيمانى كه مجاور آنان را زيان رساند در بهره كه از آب دارند، يا كارى كه بايد با هم به انجام رسانند و رنج آن را برعهده ديگران نهند، پس بر آنان تنها گوارا افتد و عيب آن در دنيا و آخرت بر تو ماند.

و حق را از آن هر كه بود بر عهده‏دار، نزديك يا دور، و در اين باره شكيبا باش و اين شكيبايى را به حساب خدا بگذار. هر چند اين رفتار با خويشاوندان و أطرافيانت بود و عاقبت آن را با همه دشوارى كه دارد، چشم دار، كه پايان آن پسنديده است و سرانجامش فرخنده.

و اگر رعيت بر تو گمان ستم برد، عذر خود را آشكارا با آنان در ميان گذار، و با اين كار از بدگمانى شان درآر، كه بدين رفتار نفس خود را به فرمان آورده باشى و با رعيت مدارا كرده و حاجت خويش را برآورده و رعيت را به راه راست واداشته.

و از صلحى كه دشمن تو را بدان خواند، و رضاى خدا در آن بود، روى متاب كه آشتى، سربازان تو را آسايش رساند. و از اندوه‏هايت برهاند و شهرهايت ايمن ماند، ليكن زنهار زنهار از دشمن خود پس از آشتى بپرهيز كه بسا دشمن به نزديكى گرايد تا غفلتى يابد و كمين خود بگشايد پس دور انديش شو و به راه خوش گمانى مرو، و اگر با دشمنت پيمانى نهادى و در ذمه خود او را امان دادى به عهد خويش وفا كن و آنچه را بر ذمه دارى ادا. و خود را چون سپرى برابر پيمانت بر پا، چه مردم بر هيچ چيز از واجبهاى خدا چون بزرگ شمردن وفاى به عهد سخت همداستان نباشند با همه هواهاى گونه‏گون كه دارند، و رأيهاى مخالف يكديگر كه در ميان آرند. و مشركان نيز جدا از مسلمانان وفاى به عهد را ميان خود لازم مى‏شمردند چه زيان پايان ناگوار پيمان شكنى را بردند. پس در آنچه به عهده گرفته‏اى خيانت مكن و پيمانى را كه بسته‏اى مشكن و دشمنت را كه در پيمان توست مفريب كه جز نادان بدبخت بر خدا دليرى نكند. و خدا پيمان و زينهار خود را امانى قرار داده، و از در رحمت به بندگان رعايت آن را بر عهده همگان نهاده، و چون حريمى استوارش ساخته تا در استوارى آن بيارمند و رخت به پناه آن كشند. پس در پيمان نه خيانتى توان كرد، و نه فريبى داد، و نه مكرى پيش آورد، و پيمانى مبند كه آن را تأويلى توان كرد يا رخنه‏اى در آن پديد آورد. و چون پيمانت استوار شد و عهدت برقرار راه خيانت مپوى و براى به هم زدنش خلاف معنى لفظ را مجوى، و مبادا سختى پيمانى كه بر عهده‏ات فتاده و عهد خدا آن را بر گردنت نهاده، سر بردارد و تو را به ناحق بر به هم زدن آن پيمان وادارد، كه شكيبايى كردنت در كار دشوارى كه گشايش آن را اميدوارى، و پايان نيكويى‏اش را در انتظار، بهتر از مكرى است كه از كيفر آن ترسانى، و اين كه خدا تو را چنان بازخواست كند كه درخواست بخشش او را در دنيا و آخرتت نتوانى.

و بپرهيز از خونها، و ريختن آن به ناروا، كه چيزى چون ريختن خون به ناحق آدمى را به كيفر نرساند، و گناه را بزرگ نگرداند، و نعمت را نبرد، و رشته عمر را نبرد، و خداوند سبحان روز رستاخيز نخستين داورى كه ميان بندگان كند در خونهايى باشد كه از يكديگر ريخته‏اند. پس حكومت خود را با ريختن خونى به حرام نيرومند مكن كه خون به حرام ريختن قدرت را به ناتوانى و سستى كشاند بلكه دولت را از صاحب آن به ديگرى بگرداند.

و به كشتن به ناحق تو را نزد من و خدا عذرى به كار نيايد چه در آن قصاص بايد، و اگر دچار خطا گشتى و تازيانه يا شمشير يا دستت از فرمان برون شد و به ناخواه كسى را كشتى چه در مشت زدن و بالاتر، بيم كشتن است. مبادا نخوت دولت تو را وادارد كه خود را برتر دانى و خونبهاى كشته را به خاندانش نرسانى.

و بپرهيز از خود پسنديدن، و به خودپسندى مطمئن بودن، و ستايش را دوست داشتن كه اينها همه از بهترين فرصتهاى شيطان است تا بتازد، و كرده نيكوكاران را نابود سازد.

و بپرهيز كه با نيكى خود بر رعيت منت گذارى يا آنچه را كرده‏اى بزرگ شمارى يا آنان را وعده‏اى دهى و در وعده خلاف آرى كه منت نهادن ارج نيكى را ببرد و كار را بزرگ شمردن نور حق را خاموش گرداند، و خلاف وعده خشم خدا و مردم را بر انگيزاند. و خداى تعالى فرموده است : «بزرگ دشمنى است نزد خدا كه بگوييد و نكنيد.»

و بپرهيز از شتاب در كارهايى كه هنگام انجام آن نرسيده، يا سستى در آن چون انجامش ممكن گرديده، يا ستيزيدن در كارهايى كه راه راست در آن ناپايدار است، يا سستى ورزيدن آنگاه كه آشكار است. پس هر چيز را در جاى آن بدار و هر كارى را به هنگام آن بگزار.

و بپرهيز از آنكه چيزى را به خود مخصوص دارى كه بهره همه مردم در آن يكسان است، و از غفلت در آنچه بدان توجه بايد، و در ديده‏ها نمايان است. چه آن را كه به ناروا ستده باشى از چنگ تو در آرند، و به زودى پرده كارها از پيش ديده‏ات بردارند، و داد از تو بستانند و به ستمديده رسانند. به هنگام خشم خويشتندار باش و تندى و سركشى ميار و دست قهر پيش مدار و تيزى زبان بگذار، و از اين جمله خوددارى كن، با سخن ناسنجيده بر زبان نياوردن، و در قهر تأخير كردن، تا خشمت آرام شود و عنان اختيار به دستت آيد، و چنين قدرتى بر خود نيابى جز كه فراوان به يادآرى كه در راه بازگشت به سوى كردگارى. و بر تو واجب است به خاطر داشتن آنچه بر واليان پيش از تو رفته است، از حكومت عدلى كه كرده‏اند، و سنت نيكويى كه نهاده‏اند، يا اثرى كه از پيامبر ما (ص) بجاست يا واجبى كه در كتاب خداست. پس اقتدا كنى بدانچه ديدى ما بدان رفتار كرديم، و بكوشى در پيروى آنچه در اين عهدنامه بر عهده تو نهاديم. و من در آن حجت خود را بر تو استوار داشتم، تا چون نفس تو خواهد در پى هواى خود رود، تو را بهانه‏اى نبود.

و من از خدا مى‏خواهم با رحمتى فرا گير كه او راست، و قدرت بزرگ او بر انجام هرگونه درخواست، كه من و تو را توفيق دهد در آنچه خشنودى او در آن بود. از داشتن عذرى آشكار در پيشگاه او و آفريدگانش، و گذاردن نام نيكو ميان بندگانش و آثار نيك در شهرها و تمامى نعمت و فراوانى كرامت. و اين كه كار من و تو را به سعادت به پايان رساند، و شهادت نصيبمان گرداند. كه ما آن را خواهانيم و درود بر فرستاده خدا و خاندان پاك و پاكيزه‏اش و سلام فراوان، و السّلام.

در آغاز بیست و یکمین ماه فعالیت خبرخوان کازرون نیوزآمار بازدید کازرون نیوز از مرز 200000 بازدید گذشت.این درحالی هست که در ششمین ماه فعالیت کازرون نیوز با تغییر در اسکریپت برنامه نویسی این خبرخوان، خوانندگان   مستقیما به وبلاگ منبع هدایت شده و در حقیقت این آمار تنها مربوط به بازدید صفحه اول خبرخوان بوده و تعداد امار بازدید کنندگان نیز تقریبا در همین حد می باشد. بدین ترتیب پروژه ای که در ابتدای آبان ماه 1386 تحت عنوان خبرخوان کازرون نیوز و تنها به عنوان یک تجربه توسط اینجانب آغاز گردید در آغاز بیست و یکمین ماه فعالیت خود و با وجود همه فراز و نشییب ها و با همت بلند جامعه وبلاگ نویسان کازرونی به یک خبرخوان مرجع تبدیل شده است . شاهد این مدعا  این که با جستجوی کلمه «کازرون »در غول جستجوگر جهان «گوگل» پست از دو لینک از ویکی پدیای فارسی و یک لینک از دانشگاه آزاد اسلامی  و در ایتدای تمامی وبلاگها و سایتهای کازرونی، خبرخوان کازرون نیوز  ظاهر می گردد. متوسط بازدید ماهیانه  کازرون نیوز حدود 10000 بازدید در ماه بوده است و در خرداد ماه 1388 با 23000 بازدید در ماه رکورد تعداد بازدیدکنندگان را شکست.( بدلیل تقارن با انتخابات سرنوشت ساز ریاست جمهوری دهم ).  این موفقیت بی تردید مرهون تلاش و همت وبلاگ نویسان کازرونی از  تمامی تفکرات و سلایق اجتماعی ، فرهنگی و سیاسی  و به دلیل استقبال کاربران از مطالب وبلاگ نویسان می باشد.با توجه به روند روبه رشد  استقبال جامعه وبلاگ نویسان و کاربران از خبرخوان کازرون نیوز  ، پیش بینی می شود موفقیت این خبرخوان  با سرعت بیشتری تداوم یابد. در طول دوسال گذشته خبرخوان و پایگاه خبری کازرون نیوز  علاوه بر مدیریت فنی  ، در تامین مالی خود نیز با مشکلات عدیده ای مواجه گردید که به رغم استقبال چشمگیر از پایگاه خبری تحلیلی کازرون نیوز و رسید ن به مرز 80000 بازدید کننده  به دلیل عدم امکان هزینه تامین خدمات میزبانی در میانه راه از فعالیت بازماند. هزینه خرید فضای میزبانی و ثبت و تمدید دامنه ها که تاکنون در حدود سالی 250000 تومان بوده است توسط  اینجانب پرداخت گردیده است. این درحالی هست که با وجود پیشنهاد کمک مالی توسط اشخاص حقوقی به دلیل اعتقاد  به حفظ استقلال مالی از نهادهای دولتی و شبه دولتی تاکنون پیشنهادات هرچند اندک مذکور نیز توسط اینجانب پذیرفته نگردیده است. اکنون با شروع سومین سال فعالیت کازرون نیوز در آبان ماه 88 و نیاز به تمدید  خدمات میزبانی و ثبت دامنه در مرداد ماه 1388  و با توجه به اینکه با افزایش  روند روبه رشد تعداد بازدید کنندگان کازرون نیوز ، سرور موجود و شرکت میزبانی مربوطه قادر به تامین پهنای باند  بیشتری نخواهد بود.  کازرون نیوز جهت تداوم فعالیت خود ، و برای اجاره خدمات جدید تر و سریعتر ، دست مساعدت به سوی ، وبلاگ نویسان ، خوانندگان  محترم و شرکت های غیر دولتی موجود دراز می کند. تا  در صورت صلاحدید و با انتخاب یکی از گزینه های زیر ضمن رفع مشکلات مالی این خبرخوان ، نام نیک خود را در عرصه اطلاع رسانی این دیار  ثبت نمایند.

گزینه های  موجود جهت پشتیبانی مالی از کازرون نیوز به شرح زیر می باشد.

ثبت آگهی در کازرون نیوز و سامانه نیازمندیهای شهری کازرون :

اگر صاحب یک سایت یا وبلاگ هستید، اگر کالایی دارید که مایلید آن را در معرض دید کاربران قرار دهید با آگهی دادن به کازرون نیوز هم سایت، وبلاگ یا کالایتان را تبلیغ کرده اید و همچنین ما را در مسیر ارائه خدمات بهتر یاری خواهید کرد.این آگهی هم می تواند در نوار سمت راست  خبرخوان  و با قیمت 15000 تومان در ماه درج شود و هم در سایت نیازمندیهای کازرون و حومه و با قیمت کمتری ثبت شود.

قوانین و شرایط آگهی :

کازرون نیوزاز پذیرش آگهی‌ سایت‌های مغایر با قوانین کشور ایران معذور است.

سفارش دهندگان و صاحبان آگهی با سفارش آگهی بیش از یک ماه، از تخفیف ویژه برخوردار خواهند شد.

مبلغ آگهی بصورت واریز در حساب مسئول سایت دریافت خواهد شد. پس از واریز مبلغ به شماره حساب در پایین صفحه (شماره قرمز رنگ روی فیش) را به همراه نام یا کد شعبه ای که از آن پول واریز کرده اید از طریق صفحه تماس با ما ارسال کنید.

طراحی بنر به عهده سفارش دهنده می‌باشد .

نوع (فرمت) تصاویر تبلیغاتی می‌تواند بصورت swf, jpg, gif باشد.

حجم تصاویر تبلیغاتی باید حداکثر ۲۰ کیلوبایت باشد.

برای هماهنگی می‌توانید از طریق صفحه تماس با ما، یا با ایمیل info@kazeroun.ir با مدیر سایت تماس بگیرید.

اسپانسر :

اگر شما مدیر یک شرکت یا موسسه هستید و تمایل دارید با نام خود ازکازرون نیوز  حمایت کنید و در واقع مایلید یک اسپانسر واقعى باشید مى‌توانید از طریق صفحه تماس با ما، یا با ایمیل info@kazeroun.ir تماس بگیرید تا در مورد شکل کار و هزینه ها گفتگو کنیم.

کمک های علاقمندان کازرون نیوز :

اگر شما قصد دارید که مبلغى را به عنوان هدیه ، برای ارائه خدمات بهتر به کازرون نیوز اهدا کنید (این مبلغ هرچقدر هم کم باشد براى ما ارزشمند خواهد بود) مى‌توانید آنرا به شماره حساب بانکى زیر واریز کنید. اگر تمایل داشتید بعد واریز مبلغ تماس بگیرید تا نام شما در پایین همین صفحه درج شود.

شماره حساب: ۲۹۲۳۸۹/۹۰

شماره کارت: ۶۱۰۴۳۳۷۱۳۸۶۸۷۳۴۶ (برای انتقال از طریق کارت اعتباری)

بانک: ملت شعبه مرکزی کازرون حساب جام

به نام: سید غلامحسین امامی

مجموع کمک‌ها تا این لحظه

500000   ریال

آخرین کمک کنندگان

ناشناس                     500000 ریال

این پست در ادرس دائمی زیر قابل دسترس می باشد.

http://www.kazeroun.ir/support